De Haagse stadstekenaar van 2025 is kunstenaar Kexin Hao. 

De keuze is op Kexin Hao gevallen vanwege haar kenmerkende, kleurrijke tekenstijl en haar manier om het publiek bij haar werk te betrekken. Haar werk is interdisciplinair, onderzoeksgericht en participatief. Ze verkent graag de grenzen tussen kunst en ‘niet-kunst’ en beweegt zich moeiteloos tussen disciplines als design, theater, gaming en clubcultuur, maar ook koken, fitness en welzijn. Kexin Hao gebruikt in haar werk verschillende media zoals tekenen, prints, choreografie en muziek.

Unieke stijl

“Als stadstekenaar wil ik het stadsleven illustreren vanuit het perspectief van lokale dieren. In de eerste tekening introduceer ik het eerste personage: de zeemeeuw. Terwijl deze zeemeeuw over de stad vliegt, volgen meer afleveringen en ontvouwen zich langzaam verhalen over eten, mensen, milieu, het heden en verleden van de stad Den Haag.” aldus Kexin Hao.

Workshops en tentoonstellingen

Gedurende haar stadstekenaarschap organiseerde Kexin Hao workshops waarin jonge deelnemers mascottes en tekeningen maakten die het stadsleven op een fantasierijke manier verbeeldden. Thema’s als stadsbewoners (mens en dier), voedsel, natuur, zee en geschiedenis spelen hierin een belangrijke rol. De creaties van de workshops verwerkte ze vervolgens in haar stadstekeningen. Daarnaast speelde Hao in op actuele gebeurtenissen, waardoor haar werk een eigentijdse blik op Den Haag biedt.

Elke maand publiceert Den Haag Centraal één van haar tekeningen. Daarnaast wordt haar werk tentoongesteld in Nest, openbare bibliotheken door de stad en in de panelenwand van het Haags Gemeentearchief in het Atrium van het stadhuis aan het Spui. De volledige serie tekeningen is opgenomen in de collectie van het Gemeentearchief en blijft zo permanent toegankelijk.

Achtergrond Kexin Hao

Kexin Hao (1993, Beijing, China) volgde de opleiding Graphic Design aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten (KABK), waar zij in 2021 cum laude afstudeerde. Ze woont en werkt in Den Haag.

Werken

Wie ben ik dat ik dit doen mag 

Wie ben ik dat ik dit doen mag 

Onder een feloranje hemel staat een beeld van Koningin Juliana, met daaronder haar beroemde citaat: “Wie ben ik dat ik dit doen mag?” - een teken van haar bescheidenheid op de dag van haar inauguratie. Ook Kexin Hao vraagt het zich als Stadstekenaar af: “Wie ben ik om dit te mogen doen?”. 

Op onze coalitie

Op onze coalitie

Dit driegangendiner gaat schuil achter de rijke eetcultuur van Den Haag, waar keukens vanuit de hele wereld samenkomen vanuit een geschiedenis van migratie en kolonisatie. Gekleed in weelderige kleding uit de Gouden Eeuw staan ze in sterk contrast met de schreeuwerige fastfood-ketens uit het Haagse straatbeeld. Hun uitspraak “Op onze coalitie – verenigd in smaak, meesters in schooieren” viert de gelaagde geschiedenis van de stad en de vindingrijkheid van deze dierlijke inwoners. 

The morphing hands

Op Bevrijdingsdag dacht Kexin Hao na over hoe we ons lichaam gebruiken om ons iets voor te stellen van anderen:

Onze handen veranderen in rattenpoten, klauwen en vleugels.
We doen alsof we dieren zijn – duiven, ratten – dieren die we vaak niet zo aardig vinden, maar die toch naast ons leven.
We bootsen ze na om ze beter te begrijpen en ons met ze te verbinden.

Een duif die vanuit je borst wegvliegt, betekent vrede.
Een rat die met menselijke handen praat, laat zien dat we misschien niet zo verschillend zijn.

Vrede begint als we begrijpen dat: we uit veel verschillende delen bestaan.
Verschillende soorten, verschillende kanten van onszelf, en verschillende verhalen – die allemaal met elkaar verbonden zijn en samen bestaan.

De Vredesengel en De Waarheid

De Vredesengel en De Waarheid

Kexin Hao stuitte op een illustratie uit 1907 in het Gemeentearchief. De tekening toont het leggen van de eerste steen van het Vredespaleis in Den Haag. Wat bedoeld was als een symbool van internationale vrede en gerechtigheid, is doordrenkt met cynisme: de Waarheid klimt uit haar put en waarschuwt de Vredesengel om te vluchten uit het huis van leugens. De engel antwoordt dat zij allang weet dat de politiek een poppenkast is.

Spotprent op de eerste steenlegging van het Vredespaleis met personificaties van de Waarheid en de Vredesengel, 1907, collectie Haags Gemeentearchief

Toen in juni 2025 de NAVO-top in Den Haag plaatsvond, kwam het Vredespaleis opnieuw in de schijnwerpers te staan. In haar tekening herdenkt Kexin deze dialoog met nieuwe personages: de duif als de Vredesengel, en de rat als de Waarheid. Duiven worden vaak gezien als ordinaire eters van kruimels, maar vroeger waren het oorlogsboodschappers, en tot op heden zijn ze een symbool van vrede: van de ark van Noach tot hedendaagse herdenkingen. Samen dragen de personages de dubbele erfenis van oorlog en vrede. De rat, die in het riool van de stad leeft , wordt de drager van verborgen waarheden – hij beweegt zich door het Haagse ondergrondse als een levend archief. In plaats van zich terug te trekken, omarmen de duif en de rat vandaag vol bravoure en hoop hun rol opnieuw, waakzaam over de stad.

Rat, de Waarheid (naar de Vredesengel):
Wil je je nog verstoppen in mijn put?

Duif, de Vredesengel:
Nee. Ik blijf boven het Vredespaleis cirkelen
Als de vrede niet komt, kak ik er van boven op

Rat, de Waarheid:
Dan schreeuw ik het door hun riolen heen

Beelden in transitie

Beelden in transitie

In deze tekening zijn de standbeelden die voor het Zuiderpark in Den Haag staan (‘Vrouw en Man’) getransformeerd tot mutanten: de man met de fakkel is veranderd in een Nijlgans, de vrouw met het vogeltje op haar hand is veranderd in een parkiet. In plaats van de oorspronkelijke idealen die de beelden ooit symboliseerden, ‘overwinning’ en ‘snelheid’, staan de gemuteerde beelden nu voor aanpassing en naturalisatie: zowel de Nijlgans als de parkiet zijn exotische soorten die hun plek in Nederland hebben gevonden. Op de voorgrond en de achtergrond worden de beelden omringd door een optocht van dieren die in het Zuiderpark leven; ze worden verwelkomd door de twee beelden en lopen richting de Sportcampus Zuiderpark, gekleed in sportoutfits en met sportattributen. Het Zuiderpark wordt omringd door multiculturele wijken waar ongeveer tachtig procent van de bewoners een migratieachtergrond heeft. Het park biedt ruimte voor recreatie, sport en ontspanning voor allerlei mensen en is daarnaast een thuis voor een grote verscheidenheid aan dieren en planten. In deze tekening wil Kexin deze twee aspecten belichten.

Democratie: Binnenstebuiten

Democratie: Binnenstebuiten

‘Democratie: Binnenstebuiten’ toont het Binnenhof tijdens de grootschalige renovatie die daar nu plaatsvindt. De archeologische vondsten die opduiken en de restauratiewerkzaamheden zijn gericht op het behoud van 800 jaar cultureel erfgoed en het toekomstbestendig maken van de plek. Onder de oppervlakte beeldt Kexin in haar tekening veelvoorkomende huisplagen af, een mot en een zilvervisje, die tussen de resten van de archieven en de geschiedenis staan. Ze onthullen zichzelf als ‘Destruenten’: afbrekers van achterhaalde idealen en imperiale erfenissen, machthebbers van een geheime ‘Derde Kamer’. Met deze tekening gebruikt Kexin de renovatie van een van de meest symbolische plekken van Den Haag om te verbeelden wat het betekent om onze democratische waarden daadwerkelijk te vernieuwen – en hoe zowel de fysieke als democratische fundamenten worden blootgelegd, bevraagd en herbouwd voor de uitdagingen van de toekomst.

Wish you were here

Wish you were here

De meeuw krijgt een ansichtkaart van de strandkrab in Scheveningen, die schrijft dat ze hem missen aan zee – tegenwoordig is hij namelijk altijd in de stad. De meeuw staat aan de bar (met een programma en menu geïnspireerd op Club PIP Den Haag en Restaurant Bar Laak), met de kaart in zijn vleugel. Hij vermaakt zich prima en geniet van alles wat het Haagse nachtleven te bieden heeft. Geïnspireerd door de manier waarop meeuwen zich van de kust naar de stad hebben verplaatst, wilde Kexin het contrast laten zien tussen Scheveningen en de binnenstad, en stilstaan bij de spannende ontwikkelingen in het nachtleven in Den Haag.